"همه رفتند کسی با ما نموندش         کسی خط دل مـــا را نــــــخوندش "

"همه رفتند کسی این دل ــما را          همون که فکر نمیکردیم سوزوندش"

"عجب بالا و پایین داره دنیــــــــا             عجــــ ب این روزگار دلســـرد با ما"

"یه روز دور و برم صدتا رفیق بود             منو امـــــروز ببین تـــــنهای تنهام"

سلامی به گرمای خورشید فروزان و به پاکی مهتاب به همه دوستان وبلاگی عزیزم

شعر بالا را که خوندید و همه میدونید برای کی هست، بگذریم شعر بالا را نوشتم تا بگم دور و بر من زمانی رفقایی بودن که حالا نیستند ، عیبی نداره چون به جاش دوستانی پیدا کردم که حکم طلا دارند و با اینکه همدیگرو ندیدیم اما همیشه به من محبت داشتند گرچه تا حالا نتونستم محبتهاشون را جبران کنم و با تبریک و شادباش تولد خودم و وبلاگم کلی شرمنده ام کردند

اون عزیزی که بخاطر من رنج سفر به دوش کشید و فرسنگها آمد با دستانی پر از هدیه فقط بخاطر من که میدونم تا آخر عمر همیشه شرمنده خوبیهای اون مهر تمام عیارم هستم 

 ان شاءاله در شادیهاتون جبران میکنم اما رسم اینه که تشکر کنم از همه دوستان :

از مینای عزیز( وبلاگ پری کوچک و غمگین ) که همه جوره شرمنده محبتهاش بودم و هستم./

ازمریـــــــ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒــــم مهربان (وبلاگ خط سرنوشت مریم ) که صمیمانه ازش سپاسگزارم بخاطر تمام مهربونی هاش./

از زهرابزرگوار (وبلاگ دل نوشته من ) صمیمانه ممنونم

از شیدا عزیز (وبلاگ غم تنهایی ) بی نهایت سپاسگزارم

از نیوشا مهربان( وبلاگ عشق ابدی ) ، از زهرای با محبت ( وبلاگ سرخی عشق) ،

از شبنم عزیزم ( وبلاگ مروارید اقیانوس )

از نسیم مهربون ( وبلاگ پنجره خاطرات)

و از تمامی دوستانی که من را شرمنده محبتهای بی دریغشون کردند

ببخشید اگه اسمی از قلم افتاد

صمیمانه سپاسگزارم