در اوج تنهایی به هیچ فکرمیکنم…

در اوج تنهایی به حال دلم زار میزنم و به سادگیش میخندم

در اوج تنهایی میمیرم…

تنهاییم اصیل است

واصالتم به جغدهای آواره شهر سوختگان میرسد

تنهایی مرا تو درک نخواهی کرد

سایه ام بر روی هیج دیواری نیست

ناله های مرا از دورترین بیشه دنیا گوش کن

ناله هایم تلخ است

پر از تنهایی

بغض تنهایی من را تو نخواهی فهمید

من سراپا بغضم

هیچکس را فراموش نکردم

اما خود فراموش شدم.